‘Doet u mij maar een portie bloedprikken’

Gelukkig kom ik vrijwel nooit met zorg in aanraking. Maar vandaag ging ik bloedprikken bij de polikliniek in Kampen. Niet voor mijzelf, maar voor een meisje dat bepaalde stoffen uit het bloed van anderen nodig heeft. Elif heet ze. Misschien heb je haar verhaal al gelezen.

Elif
Elif zit op dezelfde school als mijn oudste dochter en we hebben dezelfde bloedgroep. Als een van mijn dochters wat zou hebben, zou ik het ook op prijs stellen als ‘een vreemde’ zou helpen. Dus ik hoefde daar niet lang over na te denken. Om te kijken of er een ‘match’ is, moest ik eerst bloed laten prikken in Kampen. Als die match er is moet ik een paar keer naar Leiden.

Schermafbeelding 2014-10-21 om 12.14.47

Wat kost dat eigenlijk?
De dame aan de eerste balie wijst me er op dat het prikken van bloed mij geld zou kosten. Het wordt namelijk gemeld bij de verzekering en daar krijg ik dan weer een rekening van. Dan is het dus handig om te weten wat het kost. ‘Wat kost dat prikken dan?’, vraag ik aan de dame. Ze kijkt alsof ze water ziet branden. Kennelijk heeft ze daar nog nooit over nagedacht. ‘Dat weet ik eigenlijk niet. We sturen de facturen gewoon door. Misschien dat ze het bij het lab weten?’

Maar ook bij het laboratorium vinden ze het maar een zeer vreemde vraag. ‘Wat bloedprikken kost? Geen flauw idee!’ De -voornamelijk- dames prikken de hele dag, het is hun core business zogezegd, maar ze hebben dus geen flauw idee wat dat eigenlijk kost. Dat is toch raar? Als ik bij een groenteman boodschappen ga doen, weet hij me precies te vertellen wat alles kost, waarom bij een ziekenhuis dan niet?

Bezuinigen op zorg
We hebben met z’n allen in Nederland steeds meer zorg nodig, want we worden gemiddeld steeds ouder. Mede daarom moet er behoorlijk bezuinigd worden. Ik schaam me dood dat mensen die hun hele leven hard gewerkt hebben voor de samenleving wordt gevraagd of ze niet meer zelf kunnen doen. Er wordt gekeken of er kan worden bezuinigd op de zorg van oude mensen die voor een groot deel niet zo goed meer voor zichzelf kunnen opkomen. Ik vind dat zielig en onterecht dat we dat die mensen aandoen. Zie bijvoorbeeld hier een reportage van een van mijn collega’s van Omroep Gelderland:

Topsalarissen
Maar wat misschien nog wel verontrustender is, is dat een groot deel van het medisch personeel kennelijk geen idee heeft wat die zorg kost. Wie bepaalt dat eigenlijk? En wie controleert degene die dat bepaalt? En waar gaat dat geld eigenlijk naar toe? In ieder geval gaat een groot deel naar de zorgbestuurders. Zie hier bijvoorbeeld een lijst met de 50 best verdienende zorgbestuurders. En de ziekenhuisdirecteuren zorgen ook goed voor zichzelf. Zie hier de complete lijst met salarissen. En zelfs specialisten en artsen werken niet voor een habbekrats. Een ding is duidelijk: Er wordt heel veel geld verdiend in die sector.

Is de zorg in Nederland niet verworden tot een grote ‘scam’? Er zijn in ieder geval mensen die in mijn ogen onterecht veel geld verdienen aan het leed van anderen. Als je die topsalarissen aanpakt, de bureaucratie weghaalt en zorgt voor een transparante markt (waarbij duidelijk is wat een bepaalde handeling nou echt kost), zou dat volgens mij een flinke verbetering zijn. Dan hoef je niet te bezuinigen op de zorg. Maar kennelijk is het voor de zorgsector een gekke gedachte om de patiënt centraal te stellen.

Eerlijk is eerlijk. Er zijn plannen om de salarissen van topbestuurders naar beneden bij te stellen. Maar daar is veel verzet tegen. Ben dus benieuwd hoe dat lijstje met salarissen er volgend jaar uit ziet.

Uiteraard kan Elif daar allemaal niets aan doen. Zij moet geholpen worden. Daarom wacht ik rustig af of mijn bloed een ‘match’ oplevert. Wie daar verder aan verdient zal me een rotzorg zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *